Gleðigjafi fallinn frá

Jón Helgi Haraldsson

03.01.1952-23.09.2012

Fallin er frá mikill gleðigjafi Jón Helgi Haraldsson langt fyrir aldur fram og til að minnast hans er nauðsynlegt að láta flakka nokkrar tilvitnanir á skemmtileg  orðfæri  og uppátækjasögur Jóns Helga en varla leið sá dagur að ekki komu frá honum gullkorn.

 "Hvað má bjóða þér elskan?" spurði Jón Helgi og leit á farþegann í framsætinu,vel bundinn í bílbelti.  Því næst sneri hann sér að ungviðinu aftan í og sagði:  "Þegið þið krakkar, þið fáið ekki neitt."   Andlitið á starfsstúlkunni í lúgusjoppunni nánast datt af henni þegar hann sneri sér að henni og sagði:   "Ég er úti að keyra með fjölskylduna.....".  Farþeginn í framsætinu var kind og aftan í voru tvö lömb.

Ein hverju sinni fóru Nonni og nokkrir félagar í ferð um landið.  Þegar þeir komu í Möðrudalskirkju stóð hún opin en enginn var þar presturinn.  Nonna fannst nú lítið mál að ganga í prestverkin og ákvað að messa yfir ferðafélögum sínum.  Hann skellti presthempunni með öllu tilheyrandi yfir lopapeysuna og tónaði  "Drottinn gaf og drottinn tók.  Drottinn er í ullarbrók."  Þegar hann leit yfir söfnuðinn hafði kirkjan fyllst af þýskum ferðamönnum í miðri messu og Nonni bara krossaði sig og sagði amen og allir ferðalangarnir tóku undir.  Hann var að hugsa um að láta þá ganga til altaris en vínið var búið.

Eitt sinn var Nonni í hestaferð á meri sem hann var nýbúinn að eignast og kom ríðandi upp að  ferðafélaga sínum Birnu. Birna sá að merin var ansi villt og segir  "Þessari meri ríður maður nú ekki hægt og hljótt."   Og Nonni svarar að bragði:  "Nei , bara ótt og títt."  Birna spurði undan hverjum merin væri og Nonni  svaraði á umhugsunar: "Undan Þvælu frá Upphafi og graðhestinum Uppspuna frá Rótum."

Jón Helgi fór í hestaferð í  7 daga hestaferð í hring um Langjökul með 7 kvenmannslausum körlum.  Þegar Jón Helgi stekkur af baki í síðasta áfanga spyr Birna hann sem mætt var á staðinn til að koma honum til byggða af hverju hann væri á gúmmískóm, svaraði hann að bragði "ég var hættur að þora að beygja mig til að komast í stígvélin"

Einhverju sinni kom Jón Helgi að Brynjólfi Sandholt dýralækni þar sem hann var í miðjum klíðum að raspa hest með kjaftinn á hestinum uppglenntan. Jón Helgi lyfti upp stertinum á hestinum og beygði sig niður um leið og hann sagði:  ,,Sérðu mig Brynjólfur"

Jarðaför Jóns Helga fór fram frá Grafarvogskirkju fyrir fullri kirkju enda þekktu flestir hestamenn landsins hann.  Reikna ég með að athöfnin verði viðstöddum ógleymanleg.  Athöfnin snerist um að kórinn söng uppáhaldslög Jóns á milli þess að séra Hjörtur Magni las upp úr Fákum Einars Ben. og sagði frá kynnum sínum af Jóni fram á lokastund,nokkuð feiminn er hann byrjaði að vitna í samtöl sín við Jón,því Jón Helgi hafði greinilega skipulagt eigin jarðarför. Séra vitnaði meðal annars í Jón:  "Ef einhver kelling ætlar að grenja í minni jarðarför er hún í vitlausu partýi". 

Við val á lögum lagði Jón Helgi bann við að sungið yrði  "Komdu og skoðaðu í kistuna mína".          

HS